Blog

Blog: Een onverwachts compliment

Fietsend terwijl mijn gedachten afdwalen, schrik ik op van een stem van een jongetje dat roept “mooie fiets, zeg!”. Huh? Hoor ik het goed? Bedoelt hij mijn fiets? Verbaasd kijk ik op, met een grote glimlach roep ik nog snel “dank je wel!”.

Wat kan een compliment op een onverwachts moment toch leuk zijn om te ontvangen. En wat ontwapenend dat een kind dat zo vanuit zijn hart naar een voorbij fietsende vreemdeling roept.

Hoe vaak geef jij een compliment? Aan wie geef je sneller een compliment, aan je partner of kinderen, aan je collega’s of aan onbekende mensen op straat? En over welke zaken?

Het blijkt dat het geven van een compliment makkelijker is als het gekoppeld is aan een prestatie of als het gaat over uiterlijke zaken. “Wat staat dat jasje je prachtig!”. “Wat aardig van je dat je me geholpen hebt!”. “Wat heb je dat handig gemaakt zeg!”.

Wat doen complimenten met jou? Knap je er altijd van op? Maakt het je trots? Of word je er in sommige gevallen juist onzeker van? “Wat zie jij er ontspannen en uitgerust uit!”. Denk je dan wel eens … “Oef, zie ik er anders dan gestrest en moe uit?”.

Een compliment mét. Die zijn er ook. “Lief van je, ik wou dat je dit vaker deed.” “Fijn dat je je kamer opgeruimd hebt, het zou fijn zijn als je broer dat ook eens zou doen (in aanwezigheid van).” Hoe hartverwarmend is dat?

Heb jij moeite met het geven van complimenten en zou je dit wel anders willen? Of maakt het ontvangen van complimenten je juist onzeker of verdrietig en vraag je je af hoe dit komt en wat je er aan kunt doen?

Counselingsgesprekken helpen bij deze gedachten en gevoelens! Lees er meer over: wat is counseling?