Blog

Blog: Mede-menselijkheid

“Ik dacht dat ik de enige was …” 

Regelmatig zijn cliënten verbaasd wanneer ze zelf de conclusie trekken dat waar ze mee worstelen niet stom is, niet vreemd is. Meestal niet uitzonderlijk is. Niet raar is. Niet idioot is. Niet overdreven is.

Ze staan stil bij die conclusie nadat ik een oefening met ze gedaan heb. Of nadat ik ze ergens uitleg over gegeven heb (psycho-educatie). En er daarnaast ruimte is voor ál hun gedachten en gevoelens.

Ik spreek jong en oud die worstelen met faalangst, spreekangst, onzekerheid, verlegenheid, lage eigenwaarde. Ik spreek ondernemers die worstelen met hun toekomstbeeld, hun keuzes, hun afhankelijkheden, de druk en de consequenties. Ik spreek (chronisch) zieke mensen die worstelen met hun zelfbeeld, hun afhankelijkheid van anderen, hun ervaren mate van zinvolheid.

Ik spreek mensen in rouw, met verlies, vol van verdriet. Ik spreek teleurgestelde mensen. Boze mensen. Mensen met terugkerende communicatieconflicten. Mensen die de lat hoog leggen. Mensen die spreken over hun vicieuze cirkels waar ze zich in bevinden of over hun terugkerende gedragspatronen die ze graag anders zien. Menselijke worstelingen.

“Huh, ben ik dus niet de enige die hiermee worstelt?!”

Psychologe Kristin Neff noemt dit mede-menselijkheid, een onderdeel van zelfcompassie. Zelfcompassie zorgt voor een gevoel van verbondenheid (je realiseert je … mijn situatie is niet erger of minder erg dan die van anderen). Ieder leven brengt worstelingen met zich mee. Zo ook jouw leven met jouw worstelingen, jouw vragen, jouw verdriet, jouw boosheid, jouw keuzestress.

Hoe het voor jou is en wat jij nodig hebt om er mee om te kunnen gaan, zit binnenin jou. Jouw behoeften, jouw antwoorden, jouw oplossingen of jouw doelen zijn ook niet stom, niet vreemd. Meestal niet uitzonderlijk. Niet raar. Niet idioot. Niet overdreven.

Menselijk. Zoals ze zijn.

Praat erover met elkaar of zoek een professional om er eens over te praten. Mede-menselijkheid steunt en verlicht!