Onderzoek

Artikel: “Ik zorgde niet per se slecht voor mezelf. Ik was niet gek. Ik was in de rouw.”

Geplaatst

Hoofd, schouders, knie en teen. Mooi artikel over normale, lichamelijke, reacties die rouw allemaal teweeg kan brengen. Je hersenen (geheugen, concentratie, gevoeligheid voor prikkels zoals geluid), je hart, je spijsvertering, je spieren. Je hele lijf rouwt.

Uit het artikel: ‘De Duits-Amerikaanse psychiater Erich Lindemann: de eerste die vanuit de wetenschap aandacht besteedde aan de lichamelijke en psychische aspecten van rouw. In zijn publicatie omschrijft Lindemann het hevige rouwverdriet als ‘golven van lichamelijk onwel-zijn, die van twintig minuten tot een uur duren, een dichtgeknepen keel, een verstikkende ademnood, een drang tot zuchten, een hol gevoel in de buik, verlies van spierkracht en Er kwamen zes kenmerken van rouw in zijn onderzoek naar voren, waaronder 

‘Mijn concentratievermogen stortte in elkaar’, schrijft een Correspondent-lid onder mijn eerste verhaal over rouw. Ook andere rouwenden die reageerden, spreken van een groot gebrek aan concentratie, onverklaarbare intense moeheid, of zelfs van concentratiestoornissen.

Wie rouwt, heeft een ontregeld hormoonsysteem. Het lijf maakt meer van het stresshormoon cortisol aan, legt De Keijser uit. Dat gebeurt ook al als een naaste doodziek is. ‘Stress zorgt ervoor dat de amygdala, het angstcentrum in ons brein, eerder en vaker wordt geactiveerd’, legt Dreezens uit. ‘Voordat je er zelf van bewust bent, worden er bij bepaalde signalen, zoals harde geluiden, al prikkels naar het brein gestuurd, die je klaarmaken om te vechten of vluchten. Daardoor staat je lichaam onder spanning en ben je gevoeliger voor prikkels waar je normaal, zonder die rouw en stress, niet door in actie zou komen.’

Rouw doet ook iets met ons hart, maar we ervaren het allemaal anders. Een steek. Een gat. Of een samentrekking.

Bij stress wordt een deel van ons autonome zenuwstelsel meer geprikkeld. Onder andere de stof CRF komt daardoor vrij, wat ervoor zorgt dat onze spijsvertering wordt vertraagd. Je krijgt buikpijn, brandend maagzuur, darmklachten. En dat beleven we als een knoop. Of een steen. Of een maag die zich omdraait.

Een lijf in stress heeft aangespannen spieren, zodat het zich kan verweren. Maar als er sprake is van chronische stress, zoals bij zoiets langdurigs als rouw, ontspannen de spieren niet meer. Gevolg: spierspanning wordt spierpijn.

‘Wat ik fysiek ervoer tijdens mijn rouwproces, zat niet alleen maar ‘tussen mijn oren’, ik zorgde niet per se slecht voor mezelf. Ik was niet gek. Ik was in de rouw’.

Gewoon. Dat. Rouw. Neem er de tijd voor. Jouw tijd. Lees het hele artikel: Hoofd, schouders, knie en teen – je hele lijf rouwt